១/កាំបិតមុតដោយសារថ្ម ប្រាជ្ញាល្អដោយសារសៀវភៅ។
២/បើមិនដែលឡើងឆាក កុំមើលស្រាលសិល្បករ បើមិនដែលដាំស្លរ កុំមើលស្រាលចុងភៅ។
៣/ ទឹមគោពេលភ្ជួរស្រែ ស្រូវបានផ្លែឱ្យសេះស៊ី។
៤/ កុំយកកញ្ចក់ថ្លាបាំងថ្ងៃ កុំយកសំពត់ស្បៃបាំងភ្លៀង។
៥/ ភ្នំខ្ពស់តែទាបជាងស្មៅ ទឹកសមុទ្រជ្រៅ តែនៅខ្ពស់ជាងដីកោះ។
៦/ ខ្លាមិនចោលរំពា កណ្តៀរមិនចោលដំបូក។
៧/ អ្នកក្របញ្ចេញញើសព្រោះពោះឃ្លាន អ្នកមានបញ្ចេញញើសព្រោះពោះឆ្អែត។
ខ្ញុំជាកវីនិពន្ធខ្មែរម្នាក់ដែលមានបំណងចង់ចែករំលែក ចំណេះដឹងខាងវិស័យនិពន្ធស្នាដៃអក្សរសិល្ប៍ ដល់ កុលបុត្រកុលធីតាខ្មែរជាទីស្រឡាញ់គ្រប់រូបដែលចង់ចេះ។
Friday, January 13, 2012
Sunday, November 6, 2011
វិធីសាស្ត្រនិពន្ធបទកាកគតិ,បទព្រហ្មគីតិ និងបទពាក្យ៧
rebobniBn§bTkakKti
k-rgVas;kaBü
- 1 l,Hman 7 Xøa
- 1 Xøa² man 4 BüagÁ
x-cMNab;cYn
eTaHbIePøógxül; Rsemacsg¥ar mUsmankIþNa
Em:karBar)an .
-yb;yn;s¶at;Qwg Em:eyalGRgwg vWvwg\tRsanþ
mat;Em:bMeBr GñkemsRmanþ kUnyMEk,rR)aN
rMxanGñkEm: .l.
¬ nwkKuNBuk Em: eday Ev:n sun ¦
K-cgVak; { bTkakKti } eBlsURtRtUvTmøak;sMeLg elI BüagÁTI2RKb;XøaTaMgGs; BIeRBaHbTenHmancgVak;esµI² min elIkmindak;eBk . bu:EnþrenIßn² hak;dUcCadMeNIrEk¥kelat.
X-briyakas {bTkakKti} buraNelakniymeRbI sRmab; BN’naBItYGgÁb¤BIFmµCati. CaBiess buraNelakeRbIkñúgkar epIþmerOg b¤eRbIsRmab;Gb;rMTUnµankUnecACaedIm .
rebobniBn§bTRBhµKIti
¬ RBhµKIti =ceRmog b¤TMnYjRBHRBhµ ¦
k-rgVas;kaBü ³ -kñúg1l,H man 4 Xøa
-XøaTI1 nigXøaTI3 man5BüagÁ
-XøaTI2 nigXøaTI4 man6BüagÁ
x-cMNab;cYn ³
harsIþsÁal;ekµgcas; RCulBaküxøHRtUvecHTb;
CnBalkMuesBKb; naMedIryb;ERkgesAhµg .
nagenAv½ysikSa kMuesñha[knøg
RbéBNICatipg naMb¥úÚnbgCYykarBar.l.
K-cgVak; ³ ¬ bTRBhµKIti ¦
-cMeBaHXøaman 5 BüagÁ eBlsURtRtUvTmøak;sMeLgelIBüagÁ TI 2 .
-rIÉXøaman 6 BüagÁvij eBlsURtRtUvTmøak;sMeLgelIBüagÁ TI 3 .
X-briyakas ¬ bTRBhµKIti ¦
buraNelakeRbI kñúgTMB½rGkSrsil,_ enAeBltYGgÁmanTukç
RBYydUcCa ³ : eBlTukçesak nirasRBat;R)as RbedAEpþpþaM b¤ eBltYGgÁmankarQWcab;CaedIm.l.
rebobniBn§bTBakü 7
k- rgVas;kaBü ³
- kñúgmYyl,H man 4 Xøa .
- kñúgmYyXøa² man 7 BüagÁ .
x- cMNab;cYn ³
Gs;RsaEfmsac;RsaycieBa©Im
muxRss;jjwmmat;cab;epIþm
EkvBIrsem,ImkøasmIþ .
niyayhYrEhkEbkRbmat;
Føaykarsm¶at;EkvTIbI
elbsac;ElgrYcEkøm)arI
eRBakR)aCJeXIjRsIsþIbeBaäóg .l.
¬ dkRsg;BIkMNaBü eKaHEkvsamKIÁ niBn§eday Ev:n sun ¦
* cMNaM ³bTBakü 7 tamkarsikSaRsavRCav GaccYnnwg 2 b¤ cYn nwg 4 )an. bu:EnþCakarl¥ ebI[cYn nwgBüagÁTI 2KW 2rhUt. ebI[cYnnwgBüagÁTI 4 KW 4 rhUt .
K- cgVak; ³
eBlsURtbTBakü7 RtUvTmøak;sMeLg elIBüagÁTI 2 nig BüagÁTI 4 RKb;XøaTaMgGs; .
X- briyakas ³ bTBakü7 eRbI)anCaTUeTA dUcCakar erobrab; kMhwg kar tsU‘ karTukçRBYy karsb,ayrIkray eBltYGgÁsnÞnaKña b¤ lixitesñhaCaedIm .l.
]>erOgxøHeRbIbTBakü7rhUt taMgBIedimdl;cb;k¾man dUc CaerOgTMuTav erOgesksarikanigerOgsBVsiTi§ CaedIm.l.
Friday, November 4, 2011
អំពីអក្សរសិល្ប៍កុមារ
អំពីអក្សរសិល្ប៍កុមារ
១-ទិដ្ឋភាពប្លែកគ្នានៅក្នុងអក្សរសិល្ប៍
ជាទូទៅ អក្សរសិល្ប៍កុមារគ្រប់បណ្តាប្រទេសខុសអំពី
អក្សរសិល្ប៍មនុស្សពេញវ័យ។ ដូចជារឿងប្រលោមលោក
ឬរឿងប្រលោមកំណាព្យជាដើម អ្នកនិពន្ធអាចសរសេរជា
ច្រើនទំព័រ ច្រើនភាគបាន ទៅតាមដំណើរជីវិតតួអង្គរបស់ ខ្លួន។ ដោយឡែករឿងខ្លី ដែលជាអក្សរសិល្ប៍កុមារវិញ គឺ ខុសពីអក្សរសិល្ប៍មនុស្សធំទាំងអត្ថរូប ខុសទាំងតួអង្គជួនកាលជាមនុស្ស ជួនកាលជាសត្វ ឬជាធម្មជាតិផ្សេងៗ ។
ហើយប្រើភាសាសាមញ្ញ ប្រើឃ្លាខ្លីៗ ដែលក្នុងមួយទំព័រ
ប្រើអក្សរត្រឹមតែបួនបន្ទាត់យ៉ាងច្រើន។ ដំណើររឿងខ្លី
ប៉ុន្តែខ្លឹមសារអប់រំអាចអប់រំមនុស្សគ្រប់វ័យទៀតផង។
តម្លៃនៃការអប់រំកុមារគឺៈ
អាចឲ្យកុមារមានបញ្ញា មានសេចកី្តក្លាហាន មានសេចក្តីសង្ឃឹម មានការយល់ដឹងខាងភាសា យល់ដឹងពីប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ នៃវប្បធម៌ជាតិ និងអន្តរជាតិ។
២-អក្សរសិល្ប៍កុមារនៅកម្ពុជា
ក-ក្រោយសម័យអង្គរ មានបួនសម័យកាលគឺៈ
1-សម័យអនានិគម អក្សរសិល្ប៍កុមារមានពីរចលនា។
-ចលនាទី១ការនិទានរឿងតៗគ្នា មានពីរចរន្តទៀត។ ចរន្តទីមួយ រឿងបែបលើកតម្កើងត្រកូលអភិជន ដូចជា
រឿងធនញ្ជ័យ (ហៅរឿងអាជ័យប្រាជ្ញ) ។ ចរន្តទីពីរ រឿង
បែបបន្តុះបង្អាប់វណ្ណកសិករ និងកម្មករ ដូចជារឿងអាជ័យ
មីគ្រត (រឿងអាជ័យល្ងង់) រឿងអាសម្គមបាញ់លលក និងរឿងអាតម្លង់ប្រាំពីរសន្តានជាដើម។ល។
-ចលនាទី២ រឿងល្បើកជាពាក្យកាព្យជាច្រើនត្រូវបាន
ចារជាសាត្រាស្លឹករឹត នៅតាមវត្តអារាមនានា ដូចជារឿង
ជុចនិងត្រី រឿងបណ្តាំក្តាមខ្យង និងរឿងជាងកែវជាដើម។
2-សម័យកាលប្រទេសជាតិបានឯករាជ្យ
ក្នុងសម័យកាលនេះអក្សរសិល្ប៍កុមារមានចលនាជឿន
លឿនជាង សម័យអនានិគមដូចជាការនិទានតៗគ្នា នៅ
តែបន្ត។ ហើយរឿងព្រេងនិទានជាច្រើនត្រូវបានបោះពុម្ព
ដោយវិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យបាន៩ភាគ។ សៀវភៅគតិលោកជាច្រើនភាគ និងសៀវភៅស្រីហិតោបទេស
ដែលប្រែពីភាសាសំស្ក្រឹតដោយព្រះភិក្ខុប៉ាង ខាត់
មាន៤ភាគ ដែលមានខ្លឹមសារ បំបែកមិត្ត គប់មិត្ត សង្គ្រាម
និងសន្តិភាព។(តួអង្គក្នុងភាគនីមួយៗជាតួអង្គសត្វ)ក្រៅពីនេះ មានរឿងកុមារជាច្រើនទៀត ដែលបោះពុម្ពដោយ
ក្រសួងអប់រំ។
3-សម័យរបបផ្តាច់ការប៉ុល ពត៣ឆ្នាំ៨ខែ និង២០ថ្ងៃ
ក្រៅពីកាប់សម្លាប់មនុស្ស ពួកវាបានលប់បំបាត់វប្បធម៌ប្រពៃណីជាតិលើគ្រប់វិស័យ។ ក្នុងនោះមានអក្សរសិល្ប៍
កុមារផងដែរដែលគេលុបបំបាត់ចោល។
4-សម័យរដ្ឋកម្ពុជា(១៩៧៩-៩៣)វប្បធម៌ ប្រពៃណី
ទំនៀមទម្លាប់ជាតិ ក្នុងនោះមានអក្សរសិល្ប៍កុមារផងដែរ
ត្រូវបានស្តារឲ្យរស់ឡើងវិញ។ ដូចជាលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ និង
បណ្ណារក្សតាមសាលារៀនបាននិទានរឿងឲ្យកុមារស្តាប់។
តាមរយៈក្រសួងអប់រំ វិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ និង
ទស្សនាវដ្តីនានា ក៏បានបោះពុម្ពរឿងកុមារឡើងវិញ។
ខ-អក្សរសិល្ប៍កុមារសម័យបច្ចុប្បន្ន(១៩៩៣-២០១១)អក្សរសិល្ប៍កុមារបានរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្លា គឺយើងមិន
ត្រឹមតែអភិរក្សអ្វីៗដែលមានពីមុនមកទេ ទាំងរាជរដ្ឋាភិបាល ទាំងអង្គការ និង សមាគមនានាក្រៅរដ្ឋាភិបាល
ព្រមទាំងសហគ្រាសបោះពុម្ពឯកជនផ្សេងៗទៀត ក្នុងនោះ
ក៏មានអង្គការរូមធូរីដ ផងដែរដែលបាន នឹងកំពុងចូលរួម
អភិវឌ្ឍលើផ្នែកអក្សរសិល្ប៍កុមារនេះ។ កន្លងមកអង្គការ
រូមធូរីដ បានបោះពុម្ពសៀវភៅរឿងដោយរូបភាពសម្រាប់
កុមារ និងសៀវភៅកំណាព្យរូបភាពសម្រាប់កុមារ ដែលពី មុនមកមិនធ្លាប់មានដោយបានបោះពុម្ពពី៥០០០ច្បាប់ទៅ
១០ ០០០ច្បាប់ក្នុងមួយចំណងជើង។
ជាក់ស្តែងថ្ងៃនេះ អង្គការរូមធូរីដ បានបើកសិក្ខាសាលា
ដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពអ្នកនិពន្ធរឿងខ្លីដោយរូបភាព រយៈ
ពេលខ្លីពីថ្ងៃទី១៦ទៅដល់ថ្ងៃទី២០ខែកុម្ភៈឆ្នាំ២០១១នេះ។
សូមអរគុណ!
វ៉ែន សុន
១-ទិដ្ឋភាពប្លែកគ្នានៅក្នុងអក្សរសិល្ប៍
ជាទូទៅ អក្សរសិល្ប៍កុមារគ្រប់បណ្តាប្រទេសខុសអំពី
អក្សរសិល្ប៍មនុស្សពេញវ័យ។ ដូចជារឿងប្រលោមលោក
ឬរឿងប្រលោមកំណាព្យជាដើម អ្នកនិពន្ធអាចសរសេរជា
ច្រើនទំព័រ ច្រើនភាគបាន ទៅតាមដំណើរជីវិតតួអង្គរបស់ ខ្លួន។ ដោយឡែករឿងខ្លី ដែលជាអក្សរសិល្ប៍កុមារវិញ គឺ ខុសពីអក្សរសិល្ប៍មនុស្សធំទាំងអត្ថរូប ខុសទាំងតួអង្គជួនកាលជាមនុស្ស ជួនកាលជាសត្វ ឬជាធម្មជាតិផ្សេងៗ ។
ហើយប្រើភាសាសាមញ្ញ ប្រើឃ្លាខ្លីៗ ដែលក្នុងមួយទំព័រ
ប្រើអក្សរត្រឹមតែបួនបន្ទាត់យ៉ាងច្រើន។ ដំណើររឿងខ្លី
ប៉ុន្តែខ្លឹមសារអប់រំអាចអប់រំមនុស្សគ្រប់វ័យទៀតផង។
តម្លៃនៃការអប់រំកុមារគឺៈ
អាចឲ្យកុមារមានបញ្ញា មានសេចកី្តក្លាហាន មានសេចក្តីសង្ឃឹម មានការយល់ដឹងខាងភាសា យល់ដឹងពីប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ នៃវប្បធម៌ជាតិ និងអន្តរជាតិ។
២-អក្សរសិល្ប៍កុមារនៅកម្ពុជា
ក-ក្រោយសម័យអង្គរ មានបួនសម័យកាលគឺៈ
1-សម័យអនានិគម អក្សរសិល្ប៍កុមារមានពីរចលនា។
-ចលនាទី១ការនិទានរឿងតៗគ្នា មានពីរចរន្តទៀត។ ចរន្តទីមួយ រឿងបែបលើកតម្កើងត្រកូលអភិជន ដូចជា
រឿងធនញ្ជ័យ (ហៅរឿងអាជ័យប្រាជ្ញ) ។ ចរន្តទីពីរ រឿង
បែបបន្តុះបង្អាប់វណ្ណកសិករ និងកម្មករ ដូចជារឿងអាជ័យ
មីគ្រត (រឿងអាជ័យល្ងង់) រឿងអាសម្គមបាញ់លលក និងរឿងអាតម្លង់ប្រាំពីរសន្តានជាដើម។ល។
-ចលនាទី២ រឿងល្បើកជាពាក្យកាព្យជាច្រើនត្រូវបាន
ចារជាសាត្រាស្លឹករឹត នៅតាមវត្តអារាមនានា ដូចជារឿង
ជុចនិងត្រី រឿងបណ្តាំក្តាមខ្យង និងរឿងជាងកែវជាដើម។
2-សម័យកាលប្រទេសជាតិបានឯករាជ្យ
ក្នុងសម័យកាលនេះអក្សរសិល្ប៍កុមារមានចលនាជឿន
លឿនជាង សម័យអនានិគមដូចជាការនិទានតៗគ្នា នៅ
តែបន្ត។ ហើយរឿងព្រេងនិទានជាច្រើនត្រូវបានបោះពុម្ព
ដោយវិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យបាន៩ភាគ។ សៀវភៅគតិលោកជាច្រើនភាគ និងសៀវភៅស្រីហិតោបទេស
ដែលប្រែពីភាសាសំស្ក្រឹតដោយព្រះភិក្ខុប៉ាង ខាត់
មាន៤ភាគ ដែលមានខ្លឹមសារ បំបែកមិត្ត គប់មិត្ត សង្គ្រាម
និងសន្តិភាព។(តួអង្គក្នុងភាគនីមួយៗជាតួអង្គសត្វ)ក្រៅពីនេះ មានរឿងកុមារជាច្រើនទៀត ដែលបោះពុម្ពដោយ
ក្រសួងអប់រំ។
3-សម័យរបបផ្តាច់ការប៉ុល ពត៣ឆ្នាំ៨ខែ និង២០ថ្ងៃ
ក្រៅពីកាប់សម្លាប់មនុស្ស ពួកវាបានលប់បំបាត់វប្បធម៌ប្រពៃណីជាតិលើគ្រប់វិស័យ។ ក្នុងនោះមានអក្សរសិល្ប៍
កុមារផងដែរដែលគេលុបបំបាត់ចោល។
4-សម័យរដ្ឋកម្ពុជា(១៩៧៩-៩៣)វប្បធម៌ ប្រពៃណី
ទំនៀមទម្លាប់ជាតិ ក្នុងនោះមានអក្សរសិល្ប៍កុមារផងដែរ
ត្រូវបានស្តារឲ្យរស់ឡើងវិញ។ ដូចជាលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ និង
បណ្ណារក្សតាមសាលារៀនបាននិទានរឿងឲ្យកុមារស្តាប់។
តាមរយៈក្រសួងអប់រំ វិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ និង
ទស្សនាវដ្តីនានា ក៏បានបោះពុម្ពរឿងកុមារឡើងវិញ។
ខ-អក្សរសិល្ប៍កុមារសម័យបច្ចុប្បន្ន(១៩៩៣-២០១១)អក្សរសិល្ប៍កុមារបានរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្លា គឺយើងមិន
ត្រឹមតែអភិរក្សអ្វីៗដែលមានពីមុនមកទេ ទាំងរាជរដ្ឋាភិបាល ទាំងអង្គការ និង សមាគមនានាក្រៅរដ្ឋាភិបាល
ព្រមទាំងសហគ្រាសបោះពុម្ពឯកជនផ្សេងៗទៀត ក្នុងនោះ
ក៏មានអង្គការរូមធូរីដ ផងដែរដែលបាន នឹងកំពុងចូលរួម
អភិវឌ្ឍលើផ្នែកអក្សរសិល្ប៍កុមារនេះ។ កន្លងមកអង្គការ
រូមធូរីដ បានបោះពុម្ពសៀវភៅរឿងដោយរូបភាពសម្រាប់
កុមារ និងសៀវភៅកំណាព្យរូបភាពសម្រាប់កុមារ ដែលពី មុនមកមិនធ្លាប់មានដោយបានបោះពុម្ពពី៥០០០ច្បាប់ទៅ
១០ ០០០ច្បាប់ក្នុងមួយចំណងជើង។
ជាក់ស្តែងថ្ងៃនេះ អង្គការរូមធូរីដ បានបើកសិក្ខាសាលា
ដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពអ្នកនិពន្ធរឿងខ្លីដោយរូបភាព រយៈ
ពេលខ្លីពីថ្ងៃទី១៦ទៅដល់ថ្ងៃទី២០ខែកុម្ភៈឆ្នាំ២០១១នេះ។
សូមអរគុណ!
វ៉ែន សុន
Monday, October 31, 2011
Wednesday, October 26, 2011
Tuesday, October 25, 2011
ប្រភេទរឿងក្នុងអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ
១ រឿងជាពាក្យកាព្យប្រភេទ
១ ប្រភេទរឿងសាត្រាល្បែង(រឿងព្រះជិនវង្ស)
២ ប្រភេទរឿងប្រលោមកំណាព្យ(ដូចរឿងទំទាវ)
៣ ប្រភេទរឿងល្បើក(រឿងខ្លីជាពាក្យកាព្យ)តួអង្គសត្វ
២ ប្រភេទរឿងប្រលោមលោក
១ រឿងបែបទស្សនវិជ្ជា
ឧ រឿងព្រះវេស្សន្តរជាតក(ពុទ្ធនិយម)
២ រឿងបែបសោកនាដកម្ម ឬវិនាដកម្ម(កម្សត់ព្រាត់
ប្រាសធម្មតា) ឧ រឿងសុផាត។ល។
៣ រឿងបែបកំប្លែង(រិះគន់សង្គម)
៤ រឿងបែបផ្សងព្រេង
ឧទាហរណ៍ ការផ្សងព្រេងក្នុងព្រៃ។
- ដ - ស្នេហា
- ដ - នយោបាយ។
៥ រឿងបែបចារកម្ម
ចារកម្មជាមូលដ្ឋាន តែមាន នប និងស្នេហាលាយឡំ។
ចារកម្មបែបស៊ើបអង្កេត(Policier)
៦ រឿងបែបភ័យរន្ធត់
៧ រឿងនាដកម្ម វិនាដកម្ម(កម្សត់ព្រាត់ប្រាសធ្ងន់ធ្ងរ)
ឧ ដូចជារឿងនាងបដាចា ជាដើម។
៨ រឿងវិទ្យាសាស្ត្រនាអនាគត(ដូចរឿងហង្សយន្ត)
អ្នកស្លូតត្រង់ ទៅជាឧក្រិដ្ឋជន(តើព្រោះអ្វី?)
១០ រឿងបែបនយោបាយ
ឧ រឿងសាមកុកជាដើម។ល។
១១ រឿងបែបសាសនា
ឧ រឿងជាតក ឬរឿងរាមកេរ្តិ៍។ល។
១២ រឿងបែបប្រវតិ្តសាស្ត្រ
ឧ រឿងតាឃ្លាំងមឿង។ល។
១៣ រឿងបែបប្រជាប្រិយ(តួអង្គរស់នៅសមញ្ញនឹងប្រជា ជន)
៣ ប្រភេទរឿងខ្លី
១ រឿងព្រេងនិទាន(និយាយតៗគ្នាខ្លះតួអង្គមនុស្ស និងខ្លះទៀតតួអង្គសត្វ)
២ រឿងបែបសង្គ្រាម
៣ រឿងបែបរិះគន់(ធម្មតា)
៤ រឿងបែបកំប្លែង(រិះគន់)
៥ រឿងបែបស្នេហា។ល។
៦ រឿងបែបអប់រំ«រឿងខ្លីដោយរូបភាព»។
សរុបមករឿងខ្លីមានពីរគឺរឿងពិត និងរឿងប្រឌិត។
ស្រាវជ្រាវ និងរៀបរៀង
ដោយ វ៉ែន សុន
១ ប្រភេទរឿងសាត្រាល្បែង(រឿងព្រះជិនវង្ស)
២ ប្រភេទរឿងប្រលោមកំណាព្យ(ដូចរឿងទំទាវ)
៣ ប្រភេទរឿងល្បើក(រឿងខ្លីជាពាក្យកាព្យ)តួអង្គសត្វ
២ ប្រភេទរឿងប្រលោមលោក
១ រឿងបែបទស្សនវិជ្ជា
ឧ រឿងព្រះវេស្សន្តរជាតក(ពុទ្ធនិយម)
២ រឿងបែបសោកនាដកម្ម ឬវិនាដកម្ម(កម្សត់ព្រាត់
ប្រាសធម្មតា) ឧ រឿងសុផាត។ល។
៣ រឿងបែបកំប្លែង(រិះគន់សង្គម)
៤ រឿងបែបផ្សងព្រេង
ឧទាហរណ៍ ការផ្សងព្រេងក្នុងព្រៃ។
- ដ - ស្នេហា
- ដ - នយោបាយ។
៥ រឿងបែបចារកម្ម
ចារកម្មជាមូលដ្ឋាន តែមាន នប និងស្នេហាលាយឡំ។
ចារកម្មបែបស៊ើបអង្កេត(Policier)
៦ រឿងបែបភ័យរន្ធត់
៧ រឿងនាដកម្ម វិនាដកម្ម(កម្សត់ព្រាត់ប្រាសធ្ងន់ធ្ងរ)
ឧ ដូចជារឿងនាងបដាចា ជាដើម។
៨ រឿងវិទ្យាសាស្ត្រនាអនាគត(ដូចរឿងហង្សយន្ត)
៩ រឿងចិត្តសាស្ត្រ(និយាយពីផ្លូវចិត្ត)
ឧ អ្នកកាច ទៅជាស្លូត អ្នកល្ងង់ ទៅជាបណ្ឌិត អ្នកស្លូតត្រង់ ទៅជាឧក្រិដ្ឋជន(តើព្រោះអ្វី?)
១០ រឿងបែបនយោបាយ
ឧ រឿងសាមកុកជាដើម។ល។
១១ រឿងបែបសាសនា
ឧ រឿងជាតក ឬរឿងរាមកេរ្តិ៍។ល។
១២ រឿងបែបប្រវតិ្តសាស្ត្រ
ឧ រឿងតាឃ្លាំងមឿង។ល។
១៣ រឿងបែបប្រជាប្រិយ(តួអង្គរស់នៅសមញ្ញនឹងប្រជា ជន)
៣ ប្រភេទរឿងខ្លី
១ រឿងព្រេងនិទាន(និយាយតៗគ្នាខ្លះតួអង្គមនុស្ស និងខ្លះទៀតតួអង្គសត្វ)
២ រឿងបែបសង្គ្រាម
៣ រឿងបែបរិះគន់(ធម្មតា)
៤ រឿងបែបកំប្លែង(រិះគន់)
៥ រឿងបែបស្នេហា។ល។
៦ រឿងបែបអប់រំ«រឿងខ្លីដោយរូបភាព»។
សរុបមករឿងខ្លីមានពីរគឺរឿងពិត និងរឿងប្រឌិត។
ស្រាវជ្រាវ និងរៀបរៀង
ដោយ វ៉ែន សុន
Subscribe to:
Posts (Atom)


